Dagboek van een dromer | Nesteldrang

Het is alweer een klein jaar geleden dat ik mijn laatste Best Of artikel schreef. Voor diegene die voor het eerst een Best Of artikel lezen; In deze categorie pik ik één moment uit die mij aansprak in een week en waarvan ik het de moeite waard vind om het te delen met de wereld. Dit betekent ook dat ik het plaatsen van twee artikelen in de week weer wil oppakken. Een persoonlijk artikel op de knusse zondag en een uitgebreid artikel in het midden van de week. HOERA! Laten we snel beginnen.

De dagen worden kouder en donkerder. Straten en huizen worden verlicht met tierelantijntjes en najaarsdecoraties en overal proef je de knusse gezelligheid. Shit, nesteldrang! Zwanger ben ik niet, maar ik ben extreem gevoelig voor deze tijd van het jaar. Afgelopen week was het de eerste keer dat ik het appartementje van mijn broer en zijn vriendin in Amsterdam bezocht. Enorm gezellig en hilarisch om te zien hoe mijn (allesbehalve) kleine, 16 maanden jongere broer is opgebloeid tot een volwassen, zelfstandige jongeman. ‘Drinken?’ vraagt hij op een zo snel en kort mogelijke manier. ”Lekker! Ik heb wel zin in koffie”, reageer ik enthousiast. ‘Dat gaat niet. Ik heb geen koffiezetapparaat.’ Met een vragende blik kijk ik hem aan. ‘Wat moet ik met een koffiezetapparaat als ik zelf geen koffie drink?!’ Tja, studentenwijsheid. Daar zit wat in.

Een aantal koppen thee later krijgen we een uitgebreide rondleiding over de Campus. Mijn broer loopt met een zak vuil wasgoed onder zijn armen en kijkt ondertussen of er een plekje vrij is bij de overvolle wasserette. Ik grinnik. Mijn nuchtere, goedzak van een broer redt nu zijn eigen hachje. Ik raak afgeleid door de contrasten van de klinkers op straat en de felle, geelgekeurde herfstbladeren. ‘Het zijn de kleine, grote dingen’, drong het tot mij door. De kleine dingen die ervoor zorgen hoe snel wij volwassen worden. Ouder worden. Zelfstandiger worden.

Hmpf, daar is het weer. Die nesteldrang. Ik en mijn oudste broer zijn het huis uit, maar het verlangen om onder de warme, vertrouwde vleugels van papa en mama te kruipen lijkt rond deze periode van het jaar ineens drie keer te verdubbelen. En dan kijk ik naar mijn jongste broer. Mijn net zo (allesbehalve) kleine, drie en een half jaar jongere broer die nog geen flauw benul heeft waar hij over precies een jaar staat wanneer hij zijn eindexamens is doorgekomen. Die van iedere dag geniet alsof het zijn laatste is. Die onwetendheid, heerlijk. Blijf alsjeblieft nog even ‘klein’ jongen. De tijd gaat al zó godvergeten snel..

Liefs, Melanie

TwitterInstagramBloglovinFacebook

4 Reacties

  1. 6 november 2016 / 10:31

    Wat prachtig geschreven! En de tijd gaat ook ontzettend snel inderdaad. Daarom probeer ik zoveel mogelijk positiviteit in m’n leven te creëren, het leven is te kort voor nonsens ??

    Liefs!

    • mm
      melanieannax
      6 november 2016 / 10:33

      Dankjewel! Positiviteit zorgt inderdaad voor een feestje in het leven. Bij jou straalt de positiviteit eraf hihi!! Liefs! ?

  2. 8 november 2016 / 16:08

    Wat mooi geschreven, je brengt het gevoel zo goed over! Tijd vliegt en ook ik zie dat vooral als ik naar mijn zusje kijk. Opeens gaat ze al bijna examens doen en moet ze open dagen bezoeken. Alles gaat zo snel! x

Geef een reactie