Dagboek van een Dromer | Kriebels voor het nieuwe jaar

Met klamme handjes staren we naar het Nationale Aftelmoment. De wijzers op de klok tikken langzaam naar elkaar toe, totdat ze beiden verticaal op de grote 12 rusten. Precies een week geleden vierde ik de jaarwisseling en zette ik mijn dagelijkse leven voort in 2018. Maar niet geheel zonder kriebels..


“5, 4, 3, 2, 1, GELUKKIG NIEUWJAAR!” Champagneglazen klinken tegen elkaar en buiten knalt het siervuurwerk de lucht in. “Hebben we allemaal een goed voornemen voor het nieuwe jaar?”, wordt er gevraagd. Goede voornemens. Het cliché waar alleen rond de feestdagen over gesproken wordt en na de eerste week van januari al eigenlijk geen echte waarde meer heeft. Voor sommigen dan. Een split second denk ik terug aan het afgelopen jaar. Aan de tornado van chaos in mijn hoofd als ik weer aan het knokken was voor mijn studie, aan het welbekende gezegde ‘ieder pondje gaat door het mondje’, want oh, die kilootjes zijn er sluipsgewijs aangekomen. Ik denk aan mijn vriend. Het team dat we gevormd zijn het afgelopen jaar en wat het mysterie dat ‘toekomst’ heet ons nog brengen zal. Als ik zou zeggen dat ik exact op dat moment aan mijn goede voornemens dacht zou ik liegen. Rond de bomvolle, gezellige, maar hectische feestdagen ga je je meer afrvragen en beseffen. Je staat stil bij datgene waar je trots op bent of waar je misschien aan wil werken. En ja, net als vele anderen wil ook ik in het nieuwe jaar beginnen met een schone lei.

Met stipt op 1 streef ik, net als 99,9% van de bevolking, naar een gezondere leefstijl. Ook al wordt over dit voornemen vooral lacherig gedaan, toch kijk ik uit naar het traplopen zonder gehijg. Nee, dat is overdreven, maar je weet wat ik bedoel. Sinds mijn vriend en ik ons eigen stekkie hebben komen de borrelnootjes sneller op tafel en daar baalt mijn favoriete blouse ook erg van. Het plan om zoveel mogelijk kant-en-klaar voedsel achterwege te laten en dus minder toegevoegde suikers binnen te krijgen maakt mij nieuwsgierig. Ik daag mijzelf uit om verschillende lunches mee te nemen naar school (de kantine is rijk geworden door mijn luiheid) en last but not least wil ik die kick van het sporten weer voelen. Het gevoel van voldoening, de spierpijn en uiteindelijk vooruitgang zien na hard werken. Naast de droom van een strak en fit lichaam tikken de jaren sneller voorbij en moet ik langzaamerhand denken aan alles wat nog komen gaat. Het klinkt duf. Toch is het zo. Het wordt tijd om bewuster om te gaan met geld en dit niet meer over de balk te smijten (lees: minder de schoolkantine spekken), maar meer inzicht te krijgen in mijn in-en uitgaven. Met spannende toekomstplannen kom je niet ver als je geen kaas hebt gegeten van: Sparen. Om het bruggetje tussen sparen en uitgeven niet al te vergroten, ben ik het afgelopen jaar meer waarde gaan hechten aan herinneringen en gebeurtenissen in plaats van onnodig materiaal. Uiteindelijk draait het om de bijzondere herinneringen met de mensen om wie je geeft. Als ik dan toch geld mag uitgeven in 2018, dan steek ik liever meer energie in leuke activiteiten dan het zoveelste topje uit de sale waarvan ik zeker weet dat ik het toch niet vaker zal dragen dan drie keer.

Zo, de top drie van meestvoorkomende, maar welgemeende goede voornemens staan vast. Tot slot ga ik in 2018, naast mijn propedeuse en rijbewijs halen, de kraan dichthouden tijdens het tandenpoetsen, de afwas achter mijn kont opruimen, meer kledingstukken combineren wat dan weer ‘out of the box-denken’ wordt genoemd, de verwarming uitzetten voor het slapen zodat ons huis ‘s nachts niet lijkt op de Bahama’s en zou het ook erg fijn om niet meer door mijn wekker heen te slapen. 2018, het kriebelt om weer wat van je te maken.

TwitterInstagramBloglovinFacebook

Geef een reactie